België · 25e verjaardag van de EU-uitbreiding van 2004

De uitbreiding van 1 mei 2004 omvatte Cyprus, Tsjechië, Estland, Hongarije, Letland, Litouwen, Malta, Polen, Slowakije en Slovenië. Het was de grootste opname van nieuwe lidstaten in de Europese Unie tot dan toe.

Hieraan gingen toetredingsonderhandelingen vooraf, waarin de kandidaat-landen hun wetgeving en staatsstructuren aanpasten aan de regels van de Europese Unie. Tot de voorwaarden behoorden stabiele democratische instellingen, de rechtsstaat, de bescherming van minderheden en een goed functionerende markteconomie. Met de toetreding namen de nieuwe lidstaten het communautaire acquis van de Europese Unie over, dat wil zeggen de tot dan toe geldende gemeenschappelijke rechtsnormen en politieke verplichtingen.

De uitbreiding veranderde de politieke en economische kaart van Europa. Verschillende van de toetredende staten hadden tot het einde van de Koude Oorlog tot het communistische machtsgebied behoord. Hun opname in de Europese Unie stond daarom ook voor de toenadering tussen staten die voorheen door de deling van Europa van elkaar gescheiden waren geweest. Tegelijkertijd bracht de uitbreiding verschillende historische ervaringen, talen en politieke tradities in de gemeenschappelijke Europese instellingen.

Voor België houdt het thema rechtstreeks verband met de Europese eenwording. Het land behoort tot de zes staten die het Europese integratieproces na de Tweede Wereldoorlog hebben opgericht, en huisvest belangrijke instellingen van de Europese Unie. De uitgifte behandelt daarom een stap die de Unie ruimtelijk en politiek herordende en haar ontwikkeling van een West-Europese gemeenschap tot een samenwerkingsverband met lidstaten uit vrijwel alle delen van Europa zichtbaar maakte.